Food for the Soul/ Zomer

Glori: verlaten paradijs in Valle Argentina in Italië

Vorige week maakten Luigi en ik een heerlijke roadtrip naar het noorden van Italië, Ligurië. Via Duitsland en Zwitserland, waar we overnachtten aan de adembenemend mooie Vierwaldstättersee, bereikten we na twee dagen ons doel: het piepkleine dorpje ‘Glori'(hierboven op de foto, in het avondlicht). Alleen de naam al… dit kleine paradijsje, met officieel 4 inwoners, ligt verstopt in de stilte van de bergen achter de luidruchtige kustplaatsen als San Remo en Ventimiglia. Hoe we daar terecht kwamen?

Onze lieve vrienden Juliëtte en Roberto zijn er pas geleden gaan wonen! Juliëtte maakte de foto’s van mijn laatste boek Share; samen werkten we meer dan een jaar aan het boek en ik denk er met zoveel plezier en genegenheid aan terug. Na een lange reis naar Azië streken deze twee bijzondere en getalenteerde jonge mensen neer in de totale stilte van hun geboortestreek. En omdat we hen natuurlijk toch wel erg misten en heel benieuwd waren naar het plekje waar ze na vijf jaar in Nederland te hebben gewoond en gewerkt ziek van heimwee zijn gaan wonen, besloten we er een paar dagen heen te gaan.

De prachtige villa’s en tuinen uit de 18e en 19e eeuw steken triest af tegen de lelijkheid van San Remo

Toegegeven, de luidruchtige kuststreek van Ligurië is helemaal niet mijn ding. San Remo heeft de allure van weleer verloren; de lelijkheid van de stad steekt triest af tegen de prachtige villa’s en tuinen die in de 18e en de 19e eeuw werden gebouwd en aangelegd door rijke families uit Engeland en Zwitserland. Die ontdekten het milde winterklimaat en de schoonheid van de Bloemenrivièra en overwinterden er comfortabel. Van die grandeur is niets meer over. Scooters en auto’s rijden totaal ongecontroleerd door elkaar, het uitzicht op de lelijke snelweg langs de kust en de uitlaatgassen doen je verlangen naar de natuur. En die vind je dan sneller dan je je kunt voorstellen. Ongerepter en woester dan je het in Nederland ooit vindt. Natuur met een hoofdletter N.

Uit deze streek komen de kostelijke, wereldberoemde, donkerbruine Taggiasche olijfjes

Vanuit Taggia rijd je de Valle Argentina in, vernoemd naar het wilde riviertje, dat in heel hete zomers soms droog staat. Eerst zie je aan beide kanten van het dal nog de kenmerkende kassen waarin bloemen worden gekweekt voor de export (vandaar bloemenrivièra!) en als je met open raampjes rijdt, wat wij bij voorkeur doen, ruik je de sterke geur van eucalyptus, die wij hier in de bloemenwinkel kopen.

    

Eenmaal bij Badalucco, een klein maar levendig dorpje in het dal, zie je overal olijfbomen. Uit deze streek komen de kostelijke, wereldberoemde, donkerbruine Taggiasche olijfjes. Een ware delicatesse. In Badalucco produceert de familie Boeri al generaties lang de zalige olijfolie en daaraan gerelateerde producten; hun prachtige bedrijf heet Olio Roi.

Om 05.00 uur gaan de eerste oudjes in hun Ape’s en gedeukte Panda’s de weg op

Je kunt bij de familie overnachten in hun agriturismo, met uitzicht op de Argentina en het stadje. Overdag kun je vanuit je kamer de levendigheid zien van het Italiaanse leven, dat al om 05.00 uur op gang komt als de vuilnismannen opgewekt hun werk komen doen en de eerste oudjes in hun Ape’s of gedeukte Panda’s op weg gaan. ’s Morgens ontbijt je in je eigen kamer met heerlijk producten uit de regio, yoghurt van een boer met een klein aantal koeien in een dal verderop, lokaal en met liefde bereidde jammetjes en crackers en specialiteiten van de bakker waar de olijfolie van Olio Roi in is verwerkt. Klein en eenvoudig, maar kostelijk lekker! Ga na je ontbijt een echt Italiaanse cappucino drinken in Bar Pradio (en eet er s’ avonds na je diner een kostelijk, huisgemaakt Italiaans ijsje). Voor het lekkerste eten hoef je maar een paar honderd meter te lopen: Ristorante Pizzeria La Stua. Een absolute aanrader voor liefhebbers van zowel pizza uit de houtoven als authentieke, huisgemaakte pasta. Luigi barstte bijna in tranen uit toen hij de tagliatelle met tomatensaus proefde! Dat zegt natuurlijk wel wat, voor een Italiaan:-)

Geld wordt verdiend met het plukken van kersen of druiven in Frankrijk

Maar voor wie écht in de natuur wil verblijven is Badalucco toch nog wat te luidruchtig. Voor diegenen is er verderop in het dal meer te vinden. Bijvoorbeeld het sprookjesdorpje Glori. Er woont een handvol mensen. Gelijkgestemden, ouderen, die hier zijn geboren, maar ook veel idealistische jongeren die hier naartoe zijn gekomen voor de stilte en de natuur. Geld verdienen ze met het plukken van kersen of druiven in Frankrijk of seizoenswerk in de horeca. Geld is voor hen geen doel, maar een middel. Ze kweken hun eigen groenten, wonen niet duur in de huizen die voor een groot gedeelte eigendom zijn van Massimo, geboren en getogen in Glori en met zijn vrouw vastberaden het dorp nieuw leven in te blazen. Hij helpt de jongeren waar hij kan, ook financieel, als het moet. Al deze mensen praten met trots over hun dorp. Net als Juliëtte en Roberto.

    

Er is maar één weg die naar het dorpje leidt: zo zie je precies wie er op bezoek komt

Zij wonen in een heerlijk huisje (voorheen Alimentari, een piepklein winkeltje waar je alles kon kopen), pal onder de klokkentoren en die slaat elk half uur (!). Maar het deert hen nauwelijks. Ze wonen in het paradijs; hun dakterras kijkt uit over het dal helemaal tot aan de zee toe. Omdat er maar één weg is, die zich zigzaggend omhoog slingert, zien ze precies wie eraan komt (foto links)! Ze hebben geen tv en kiezen heel bewust voor een leven in eenvoud. Roberto is een geweldige kok en maakte voor ons een zalig vegan diner. Juliëtte timmert aan de weg als vegan foodstylist- en fotograaf: haar instagramaccount met vegan inspiratie wordt door steeds meer mensen gevonden. Hun prachtige blog ‘The Evening Glow’ is inmiddels in het Italiaans geschreven, omdat vegan eten ook in Italië steeds meer ingeburgerd raakt. Klik hier om hen op Instagram te volgen (in het Engels – ook voor prachtige foto’s van hun paradijs!).

Een jong stel bakt zalig Italiaans brood in een openbare houtoven

Er is een openbare houtoven waar een jong stel zalig Italiaans brood bakt dat in de dorpen in de omgeving wordt verkocht. En als de oven nog warm is, kan de rest van de bewoners er natuurlijk ook nog een heerlijke foccacia of pizza in bakken. Een oudere Zwitserse dame heeft een schitterende tuin langs de berg, vol prachtige bloemen, die ze liefdevol verzorgt, net al alle andere bloemen in het dorpje overigens. Zij zorgt ook voor de vele katten die hier wonen. Want hier heeft elke inwoner een taak. Zo is dat afgesproken met elkaar. Ondanks dat veel huizen leeg staan, voelt het hier als een warm bad. In de prachtige natuur. Wandelen kun je hier ook; vanuit Glori kun je lange en korte wandelingen in de omgeving maken. Via Airbnb huur je een onderkomen voor de vakantie. Er zijn een paar appartementen, bijna allemaal in het bezit van Massimo. Hij runt hier met zijn vrouw in het weekend een agriturismo die qua eten heel goed bekend staat; de originele Ligurische keuken.

De écht traditionele pesto alla genovese eet je hier!

Ben je benieuwd naar het recept voor de écht traditionele pesto alla genovese: klik hier. Want die komt uit Ligurië. En wordt onder andere geserveerd met een zalige pasta: trofie. Mét sperzieboontjes en aardappel. Een kostelijk gerecht!

Praktische informatie

Glori en Badalucco liggen op ruim 1300 kilometer van Utrecht. Je kunt de Valle Argentina prima in twee dagen bereiken met de auto. Wij reden de heenweg via Zwitserland en Milaan (met overnachting in Luzern) en terug reden we via Turijn, door de Fréjustunnel en de Chartreuse in Frankrijk, waar we overnachtten in Besançon (een kleine omweg, omdat ik hier 23 jaar geleden studeerde en Luigi op het idee kwam hier nog eens heen te gaan). Houdt voor deze prachtige roadtrip wel rekening met flinke tol en het vignet voor Zwitserland.

Vliegen is veel sneller: Nice is de dichtstbijzijnde luchthaven, vanuit Amsterdam krap 2 uur vliegen. Huur een auto en je bent in drie kwartier in Badalucco!

 

You Might Also Like

4 Comments

  • Reply
    Ursela
    4 juli 2017 at 11:08

    Wauw!! 💜
    Wat een mooie plek echt een paradijs

    • Reply
      Natascha Boudewijn
      6 juli 2017 at 14:47

      Ja he Ursela – en in het echt is het nóg mooier….:-)

  • Reply
    Anja de Koning
    6 juli 2017 at 19:31

    Dit lijkt wel het paradijs op aarde….

    • Reply
      Natascha Boudewijn
      6 juli 2017 at 22:07

      Precies!😉

    Leave a Reply