Food for the Soul

Neem de tijd!

Hoe vaak nemen we eigenlijk nog de tijd om iets met aandacht te doen? Tot voor kort holde ik door het leven. Elke dag weer, het was hollen van het ene naar het andere en een dag duurde altijd te kort. Ik wenste dat er in plaats van 24 wel 48 uren in één dag zouden zitten. Sinds ik daar – min of meer gedwongen-  mee ben gestopt, voel ik een ongewone, maar heerlijke rust om minder te doen en daar meer tijd voor te nemen.

O, ik doe het weer!

Natuurlijk, ik verval ook nog wel eens in mijn oude ritme. Maar tegenwoordig voel ik dan iets ‘haperen’, en weet ik ‘o, ik doe het weer!’. Want als je de tijd neemt om minder te doen en datgene wat je doet met aandacht te doen, ontstaat er vanzelf meer ruimte. Bijvoorbeeld om beter in contact te zijn met je lichaam en de eindeloze wijsheid daarvan – je lichaam geeft jou precies aan waar je grenzen liggen, je hoeft er alleen maar naar te leren luisteren. Of er ontstaat ruimte voor nieuwe ideeën en inspiratie waardoor je beter weet waar je eigenlijk echt blij van wordt. Dat maakt het alleen maar makkelijker om keuzes te maken. Want dat je niet alles op je to do list meer kunt doen, is duidelijk.

Ruim een miljoen werknemers in de gevarenzone richting burnout

Ruim een miljoen werknemers in Nederland zit in de gevarenzone richting burnout (klik hier) en uit ander onderzoek blijkt dat drie kwart van de jongeren last heeft van stress en burnout klachten. Dat zijn schrikbarende cijfers. Het zijn de gevolgen van een samenleving waarin we ongemerkt samen overvolle to do lijstjes heel normaal zijn gaan vinden. Waarin het echt niet raar is om het de hele dag druk te hebben, zowel thuis als op het werk. We zijn immers de hele dag voor iedereen bereikbaar en voelen een enorme druk om te presteren. Op alle fronten.

Het betekent dat we grenzen moeten gaan stellen

Dat betekent dat we grenzen moeten gaan stellen. Om te beginnen bij onszelf.  Het is niet altijd makkelijk om je eigen grenzen te kennen. Als je er gedurende lange tijd en vaak overheen bent gegaan, ben je het contact met jezelf eigenlijk kwijt geraakt. Het is dan misschien makkelijker om de schuld bij een ander te leggen, bij je baas die je niet begrijpt of waardeert, bij een partner die te veel druk op je legt, bij je kinderen die te veel van je vergen…. Maar jij bent toch echt de enige die kan aangeven dat het genoeg is. En dat kan op heel vriendelijke wijze, je hoeft er niemand mee voor het hoofd te stoten. Want dat is waar veel mensen bang voor zijn. Dat je bot overkomt of niet begrepen zult worden, of erger, niet meer gewaardeerd. Maar is het niet veel erger om bot te zijn tegen jezelf en geen respect voor jezelf te hebben? Vaak zit de slavendrijver in onszelf. Om te leren wat je grenzen zijn en om te leren die te bewaken, is het in mijn ervaring belangrijk dat je allereerst je tempo verlaagt.

Ik had de tijd om mijn blik in plaats van naar buiten, naar binnen te richten

Dat hoeft niet per se zo drastisch als bij mij gebeurde, maar het helpt wel. Ik kon van de ene op de andere dag vrijwel niets meer met mijn handen en armen; een zware overbelasting. Ja, ik kon een bordje naar de vaatwasser brengen, daar was alles mee gezegd. Mijn zelfstandigheid was in één klap weg gevaagd, ik kon niet meer werken, had geen inkomsten meer en had zorgen over de toekomst. Proberen te ontspannen door te tuinieren of te koken lukte ook niet meer, de inspanningen waren te veel voor mijn lichaam. Ik werd heel abrupt geconfronteerd met niets doen. Met gewoon ‘te zijn‘. Dat leverde innerlijk natuurlijk nogal wat reuring op. Het was een proces van maanden om te leren inzien dat het goed was dat mijn tempo zo drastisch was verlaagd. Het gaf mij de tijd om mijn blik in plaats van naar buiten, naar binnen te richten. En zo leerde ik om met een milde en nieuwsgierige openheid naar mijzelf te kijken. Te onderzoeken hoe ik op bepaalde dingen reageerde en wat dat met mij deed. En waarom ik zo reageerde. Zonder daar een oordeel over te hebben. Zo ont-dekte ik mijn grenzen, voelde ik mijn wezen weer en kwam ik opnieuw in contact met wat mij inspireert en motiveert.

Minder doen en meer genieten

Waar dat in de nabije toekomst professioneel toe leidt, vertel ik hier binnenkort, maar de strekking van dit verhaal is dat ik een lans wil breken om minder te doen en daar meer tijd voor te nemen. En juist nu, in de wat rustiger zomerperiode kun je daarmee beginnen. Zo plukte ik de eerste bramen en genoot van het ‘zijn’ in de natuur, de geluiden van de vogels, de krekels, de wind en de zon op mijn gezicht. Een moment van intens geluk, ik voelde de zomer in mijn hele wezen. Toen ik thuis was maakte ik van de oogst een heerlijke siroop, als basis voor een zomerse cocktail waarvan ik het recept hier ook binnenkort zal delen. Op mijn gemak, zonder haast, in mijn eigen tempo. En elke dag weer zeg ik tegen mezelf ‘neem de tijd’. Ik gun mijzelf de tijd om minder te doen en daar meer van te genieten. Doe jij ook mee?

 

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply
    Claire
    29 juli 2017 at 08:53

    Dat doe je goed Natascha ! Prachtige foto’s !

    • Reply
      Natascha Boudewijn
      29 juli 2017 at 19:32

      Dank je wel, Claire! 😊💛

    Leave a Reply