Food for the Soul/ Herfst

Kijk terug in dankbaarheid & omhels je eigen draak

In oktober laat de natuur zich nog één keer in al haar pracht en praal zien: felgekleurde bladeren in alle tinten rood, oranje en geel, een overvloed aan noten, bessen, groenten en fruit. Net als de oude Kelten danken we Moeder Aarde voor de laatste grote oogst en het begin van de astronomische herfst, de herfstequinox, toont de perfecte balans tussen licht en donker, zoals we die ook in ons eigen leven kunnen vinden.

In het digitale tijdperk waarin we leven lopen onze levens vaak niet meer synchroon met het ritme van de natuur. Juist door te kijken naar belangrijke gebeurtenissen in de natuur en oude tradities als die van de Kelten, brengen we meer magie in ons eigen dagelijkse leven en vinden we houvast en inspiratie voor onze innerlijke ontwikkeling.

Zo vierden de Kelten tussen 20 en 23 september de herfstequinox, waarop dag en nacht overal op aarde precies even lang duren. Het donker verslaat het licht en er breekt een tijd aan van verstilling. Tegenwoordig wordt dit tweede Keltische oogstfeest ook wel Mabon genoemd, maar de Kelten zelf hadden hier – voor zover ons nu bekend- geen specifieke naam voor. Ze dankten Moeder Aarde voor de oogst om de winter door te komen.

Wij kunnen dat zelf ook doen door stil te staan bij wat we dit jaar in ons leven hebben geoogst en daar dankbaar voor te zijn. Ga samen het herfstbos in en geniet van al het moois dat je daar vindt. Sta bewust stil bij al het moois dat het leven je brengt – juist ook gezamenlijk. Verzamel mooie bladeren, raap kastanjes en geniet onderweg van een soepje van paddenstoelen met salie-gremolata. Pof de tamme kastanjes bij thuiskomst in de oven en bak net als de Italianen een crostata van de herfstoogst van pompoen en rozemarijn.

In antroposofische kringen wordt eind september het Michaëlsfeest gevierd. Aartsengel Michäel is de brenger van de zonnekracht die voor een goede oogst zorgt en de mens in strenge winters kracht geeft. Dit herfstfeest heeft echter ook een diepere betekenis: Michaël en zijn engelen vochten tegen de draak en lieten hem in de afgrond storten. De draak staat voor duisternis en kwaad. Deze metafoor kan ook worden toegepast in ons eigen leven: ook wij kunnen onze eigen kracht inzetten om de duisternis en het kwaad  in onszelf te bestrijden.

Maar hoe doe je dat? We lopen vaak liever weg van moeilijke en zware gedachten en emoties. Velen van ons hebben nooit geleerd hoe je daarmee om moet gaan en daarom leiden we onszelf af in plaats van stil te worden en te luisteren. De natuur kan ons ook hierbij helpen. Zondag 23 september begon de astronomische herfst. Dag en nacht waren overal ter wereld even lang, een volmaakte balans van licht en donker. Dit evenwicht vindt maar twee keer per jaar plaats: in de lente en in de herfst. Nu wint het donker het van het licht: in de natuur zie je hoe alles zich naar binnen keert, zich voorbereidt op een periode van stilte en rust in de winter. In het vaste vertrouwen dat het licht, in de vorm van de lente, altijd weer komt in de eeuwige kringloop van het leven.

Om je donkere emoties en gedachten toe te laten helpt het om de natuur in te gaan. In deze tijd van het jaar wordt je getrakteerd op de mooiste kleurenpracht en voel je meer dan ooit hoe je verbonden bent met een groter geheel. Als je alleen en in stilte wandelt, komen je gedachten en emoties als vanzelf. Heb de moed om ze de vrije loop te laten. Ze horen net zo bij je als je lichte kant en verdienen je aandacht. Kijk met grote mildheid naar jezelf en weet dat het goed is. Pas als je je donkere kant toelaat, zal die ook vanzelf weer weggaan. Omhels je eigen draak om je duisternis te bestrijden en geniet van de balans die je daarna ervaart.

Dit artikel maakt deel uit van mijn nieuwe serie over de Keltische jaarfeesten in Seasons magazine.

You Might Also Like

No Comments

Laat een reactie achter